Wiek, czas, lata, myślenie, rzeczywistość....brrrr....czasem.....brrrr

spacer w lesie. mijają innych spacerowiczów.

MATKA: czasem patrzę na młodych ludzi przechodzących obok i sobie wyobrażam, jak będą wyglądać na starość. Nagle mam taką wizję.

CÓRKA: i co widzisz ich w takim programie postarzającym ich w swoim oku?

MATKA: coś w tym rodzaju, tylko nie konkretnie. Tylko sobie wyobrażam, że ktoś będzie miał ziemistą cerę bo pali, albo coś innego, a w tej chwili jeszcze tego nie widać.

CÓRKA: a po tych też miałaś, jak ich mijałaś?

MATKA: tak właśnie teraz tak.

CÓRKA: no i co zobaczyłaś?

MATKA:  że ona jest starą alkoholiczką, a on jest też zramolały

CÓRKA: na mnie też patrzysz w ten sposób?

MATKA: nie.

CÓRKA: dla mnie masz cały czas 60, dla mnie się nie starzejesz.

MATKA: no bo ja nie wyglądam na swoje lata, właśnie koleżanka mi powiedziała.

CÓRKA: tak? a na ile wyglądasz?

MATKA: no cos w rozmowie jej powiedziałam, ze mam 69 lat.

CÓRKA: NIEEEEEEE, BLUŹNISZ ( z przerażeniem)

MATKA: a ona właśnie tak się zachowała.

CÓRKA: ale ja to mówię z emocjami.

MATKA: ona tez była zaskoczona maksymalnie, mówiła, że to niemożliwe,  że jej się zawsze wydawało, że jesteśmy rówieśniczkami.

CÓRKA: ja wiem, że nie wyglądasz, ale mentalnie nie jestem w stanie myśleć, że masz tyle.

MATKA: ja też nie lubię o tym myśleć.

CÓRKA: to nie myślmy o tym. Ja raz zastosowałam ten zabieg, albo nie raz, postanowiłam nie  myśleć i nie myślałam.

MATKA: Ok, to ja też nie myślę. 

Autorka: CÓRKA

trampki malowane farbami do tkanin